|
امام حسين (ع) فرمودند:
"پنج كار انجام بده و هر چه مىخواهى گناه كن.
اول: روزى خدا را نخور و هر چه مىخواهى گناه كن.
دوم: از ولايت وحكومت خدا خارج شو و هر چه مىخواهى گناه كن.
سوم: جايى را پيدا كن كه خدا تو را نبيند و هر چه مىخواهى گناه كن.
چهارم: وقتى عزرائيل براى گرفتن جان تو مىآيد، او را از خود دور كن
و هر چه مىخواهى گناه کن
پنجم: وقتى مأمور و مالك جهنم مىخواهد تو را در آتش بيندازد،
در آتش نرو و هر چه مىخواهى گناه كن.
اگر دنيا باارزش شمرده شود، منزل آخرت و دار ثواب الهى باارزشتر والاتر
است. و اگر بدن و جسم انسانها براى مرگ آفريده شده، به خدا سوگند
كشته شدن انسان با شمشير (شهادت) بهتر است.و اگر رزق و روزى
موجودات تقسيم شده و مقدر گرديده، زيباتر و نيكوتر آن است كه
انسان در طلب رزق و روزى كمتر حرص داشته باشد.اگر جمع كردن
اموال براى ترك كردن آن است، چرا انسان آزاده نسبت به اين چيزى
كه ترك كردنى است بخل بورزد.
خداوندا، تو آگاهى كه آنچه انجام داديم، نه براى رقابت در كسب جاه و
مقام بود و نه براى چيزهاى پوچ و بيهوده دنيا، بلكه براى اين بود كه
نشانههاى راه دينت را ارائه دهيم و (مفاسد را) در شهرهاى تو اصلاح
كنيم تا بندگان مظلوم تو در امنيت و آسايش باشند و به احكام تو عمل كنند.
عدهاى از روى طمع عبادت خدا مىكنند، اين عبادت سوداگران است،
و جمعى از ترسبندگى خدا مىكنند، اين عبادت بردگان است،
و برخى به انگيزه شكر خدا را عبادت مىكنند، اين عبادت آزادمردان
و بهترين عبادتهاست.
به درستى كه من بيهوده، گردنكش، ستمگر و ظالم حركت نكردم،
بلكه براى اصلاح در امت جدم محمد (ص) حركت كردم و مىخواهم
امر به معروف و نهى از منكر كنم و به روش جدم محمد (ص)
و پدرم على بن ابىطالب (ع) رفتار كنم.
مردم برده و بنده دنيا هستند، و دين لعابى است كه تا وسايل
زندگى فراهم است، به دور زبان مىگردانند، ولى وقتى دوران
آزمايش فرا رسد، دينداران كمياب مىشوند.
از كارى كه بايد از آن پوزش خواست حذر كن كه مؤمن بدى نمىكند
و عذر نمىخواهد و منافق هر روز بدى مىكند و معذرت مىخواهد.
كسى كه براى جلب رضايت و خوشنودى مردم، موجب خشم
و غضب خداوند شود، خداوند او را به مردم وامىگذارد.
واى بر شما اى پيروان آل ابىسفيان، اگر دينى نداريد و از معاد و روز
قيامت نمىترسيد، پس لااقل در دنيا آزاده و جوانمرد باشيد.
كسى كه بخواهد از راه گناه به مقصدى برسد ، ديرتر به آروزيش
مىرسد و زودتر به آنچه مىترسد گرفتار مىشود .
عجله كردنيكى از نشانههاى جهل و نادانى، نزاع و جدال با غير
اهل فكر است، كمخردى است.
كسانى كه رضايت مخلوق را به بهاى غضب خالق بخرند، رستگار
نخواهند شد.
هيچ كس روز قيامت در امان نيست، مگر آن كه در دنيا خداترس باشد.
بترس از ستم كردن بر كسى كه به جز خدا ياورى ندارد.
+ نوشته شده در سه شنبه دوم بهمن 1386ساعت 20:30 توسط ساره
|
درباره وبلاگ
